Klient nie miał tabeli rabatów. Okazało się, że miał, tylko w historii zamówień.

Zapytania przychodziły mailem. Wycena powstawała w rozbudowanym arkuszu, a potem była ręcznie przepisywana do odpowiedzi. Każdy klient i każde zamówienie traktowane były indywidualnie.

• brak standardowych rabatów: decydowała pamięć handlowca o kliencie,
• wiedza o tym, „ile dajemy temu klientowi”, nie była nigdzie zapisana,
• nowa osoba w dziale handlowym nie miała skąd się tego dowiedzieć.

1. 01 Przeniesienie logiki z ExcelaOdtworzenie formuł w aplikacji i sprawdzenie na historycznych wycenach: te same dane wejściowe, ten sam wynik.
2. 02 Analiza historii zamówieńJakie rabaty dostawał każdy klient, przy jakich wolumenach, produktach i częstotliwości. Dane z eksportu bazy SQL.
3. 03 Propozycja rabatu z uzasadnieniemAI dostaje historię klienta i parametry nowego zapytania, a potem proponuje rabat i krótko wyjaśnia, skąd ta liczba.
4. 04 Integracja z pocztąZapytanie klienta trafia do kalkulatora, a handlowiec dostaje w skrzynce gotowy szkic maila z wyceną i proponowanym rabatem.
5. 05 Człowiek zatwierdzaHandlowiec sprawdza, poprawia i wysyła. Nic nie wychodzi do klienta automatycznie.

Uzasadnienie jest zawsze widoczne, żeby handlowiec mógł się z propozycją nie zgodzić.

• Wycena nie zaczyna się od pustego arkusza. Zapytanie trafia do kalkulatora, a handlowiec dostaje gotowy szkic odpowiedzi.
• Rabat ma uzasadnienie. Propozycja wynika z historii zamówień klienta, a nie z pamięci jednej osoby.
• Wiedza została w firmie. Nowa osoba w dziale handlowym widzi, jak dotąd wyceniano danego klienta.
• Decyzja zostaje u człowieka. Nic nie wychodzi do klienta bez zatwierdzenia.

Wniosek dla Ciebie. Jeśli wyceny powstają u Ciebie w Excelu, który rozumie jedna osoba, a rabaty zależą od tego, kto akurat odpowiada na maila, to Twoja polityka cenowa już istnieje, tylko nie jest zapisana. Da się ją odczytać z historii zamówień i podpowiadać przy każdej ofercie.